U bent hier: Startpagina / Over ons / Kerkgeschiedenis

Kerkgeschiedenis


Onze kerk is geboren in 1730 als een samenstelling die wekelijks bijeen voor de verering van God. De kerk gehuurd op een 220-hectare-darmkanaal in 1737, en bouwde een bijeenkomst huis in 1738. Rondtrekkende predikers die aanbidding leiding tot aan de kerk genaamd de eerste bewoner voorganger in 1761.

Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog, de kerk werd een arsenaal en kazerne, en een ontmoetingsplaats voor de patriotten. Britse troepen vernietigden de pastorie en de opslagplaats in begin juni 1779, en brandde de kerk aan de grond kort na. Er is een monument voor de kerk, het vieren van de all-black Eerste Regiment van Rhode Island, die een prominente plaats inneemt in de Britse aanval op Yorktown in 1779.

Na de oorlog, de kerk gebouwd het tweede gebouw op deze site, in 1785.

Onder leiding van de tweede predikant, de kerk geleidelijk aan nam de Congregational vorm van bestuur. Dit leidde tot een splitsing in de kerk in 1806, met een deel het creëren van een Congregational Kerk op Graniet Springs Road. De twee kerken werden herenigd na 60 jaar, in 1865. Onze kerk is nog steeds eigenaar en onderhoudt het Oosten Yard Begraafplaats op de plaats van de Congregational Kerk. Onder de begraven van de Oost-Yard Begraafplaats 30-40 zwarte leden van die kerk. Zowel de Oost-Yard begraafplaats en de huidige kerkgebouw staan ​​als gebieden op de Westchester Afro-American Heritage Trail.

Het huidige gebouw verving de 1785-structuur in januari 1840. Aanbidding en zondagsschool diensten werden gehouden in dit ene gebouw tot 1930. Sindsdien zijn er tal van gebouw toevoegingen. In 1985, de kerk herstelde de 1840 Sanctuary naar zijn oorspronkelijke uiterlijk. In 1998 heeft de gemeente een uitbreiding van het Christelijk Onderwijs Building, en creëerde een doorgang tussen de CE-gebouw en de originele Sanctuary.

De geschiedenis van onze congregatie

Deze artikelen hieronder zijn geschreven door de kerkhistoricus, Dick Jager, voor verschillende aspecten van de discipel.

  • Van de Geschiedenis van onze congregatie - april 2012

    De jaren van 1979-1980 waren een uitdaging voor onze kerk.

    In 1979 waren er veel positieve gebeurtenissen: namelijk het succes van de Partners voor Christus campagne voor missie en verbeteringen van kapitaal, "beste ooit" Oecumenische Vakantie Kerk school, grote succes van de UPW Thanksgiving Bazaar, worden samen met onze broeders en zusters in de Hunt's Point Presbyteriaanse Kerk in de South Bronx, 36 nieuwe leden, Mark Shepard als onze Senior High Jeugd directeur en de leden kijken uit naar ons 250-jarig jubileum jaar in 1980. Op 19 maart 1980 waren we zeer vereerd met de Moderator van de 191e Algemene Vergadering van de Verenigde Presbyteriaanse Kerk in de Verenigde Staten naar onze kerk en aan te pakken ons hebben.

    Nochtans, werd de kerk ook geconfronteerd met bijzonder moeilijke tijden. In het verslag van de dominee's van onze jaarlijkse vergadering in januari, 1979 - "Alles is niet goed in Sion, in ieder geval de Yorktown Sion. Alles is niet goed in de First Presbyterian Church van Yorktown. "Er was bewijs van het verslag van de dominee, dat was er interne onrust verder te gaan. De sessie, als gevolg van verminderde belofte toezeggingen, zocht naar manieren om onze gemeente trekken samen en worden een kerk vinden dat zou beter minister aan onze leden.

    Helaas werden een aantal moeilijkheden met de toenmalige pastoor, William Kenney, in opkomst. Op 5 juni 1980, onze leden ontvangen een brief van de sessie waarin staat dat het hun aanbeveling aan de verbetering van de gezondheid en het welzijn van onze hele kerk familie het best zou worden gediend door de ontbinding van de pastorale relatie tussen de heer Kenney en de kerk, effectieve 12/31/1980. Op 6/19/1980 hebben de leden gestemd door de grote meerderheid van de pastorale relatie te ontbinden, effectieve 12/31/1980. Het was een trieste en moeilijke tijd voor onze kerk. Echter, versterkt door zijn vermogen om te gaan en om ernstige problemen binnen de kerk op te lossen, onze gemeente, op het einde, werd sterker en nog meer verenigd.

    Dick Hunter, kerkhistoricus

  • Artikelen over geschiedenis van de Kerk